Ik heb een woning in Spanje geërfd: wat moet ik aangeven?

Stap één: de Spaanse erfbelasting

Een woning die in Spanje ligt, valt onder de Spaanse impuesto sobre sucesiones, ook als de overledene en de erfgenamen in Nederland of België woonden. Die belasting rust op de erfgenaam, niet op de nalatenschap als geheel. De aangifte gebeurt met Modelo 650, in de regel binnen zes maanden na het overlijden.

Sinds 2015 mogen erfgenamen die in de EU of de EER wonen, de vrijstellingen en verminderingen toepassen van de autonome regio waar de woning ligt. Dat maakt vaak een groot verschil, want sommige regio's zijn erg gunstig voor kinderen en partners. De bedragen verschillen sterk per regio en per verwantschap; laat de berekening maken voordat de termijn verstrijkt. Meer uitleg vindt u in onze gids over erven in Spanje als niet-ingezetene.

Voor alles hebt u een NIE nodig: zonder dat Spaanse identificatienummer kan de erfenis niet bij de notaris worden afgehandeld en kunt u later geen Modelo 210 indienen.

Stap twee: vanaf het overlijden bent u zelf aangifteplichtig

Zodra u (mede-)eigenaar bent, geldt voor u dezelfde jaarlijkse plicht als voor elke niet-ingezeten eigenaar. Elke erfgenaam dient een eigen Modelo 210 in voor zijn aandeel. Wordt de woning niet verhuurd, dan geeft u het toegerekend inkomen aan: kadastrale waarde × 1,1 % of 2 %, × uw aandeel, × het aantal dagen dat u eigenaar was.

Rekenvoorbeeld: twee kinderen erven elk de helft van een appartement met een kadastrale waarde van € 120.000, in een gemeente met 1,1 %. Het overlijden valt op 1 juli 2026, zodat elk kind voor 2026 eigenaar is gedurende 184 dagen.

• 120.000 × 1,1 % = € 1.320, de helft is € 660
• 660 × 184/365 = € 332,71
• Belasting tegen 19 %: ongeveer € 63 per erfgenaam

Vanaf 2027 telt elk kind een volledig jaar: € 660 × 19 % = € 125,40. Controleer uw eigen bedrag met de rekenhulp.

Wat er vaak misloopt

• De periode vóór het overlijden hoort niet bij de erfgenamen persoonlijk: die dagen vallen nog onder de overledene (zie de eigenaar is overleden: wie doet aangifte?).
• Onverdeeldheid: zolang de erfenis niet verdeeld is, geeft elke erfgenaam zijn wettelijke aandeel aan. Een afwijkende verdeling na de notariële akte verandert de percentages vanaf dat moment.
• Vruchtgebruik: krijgt de langstlevende partner het vruchtgebruik, dan verschuift de belasting meestal naar die partner.
• Oude achterstanden: deed de overledene nooit aangifte, dan kunnen die jaren de erfgenamen alsnog bezighouden. Spanje kan tot vier jaar terug vorderen.

Een erfenis is een moment om alles meteen goed te zetten: kadastrale referentie, aandelen, NIE's en betaalwijze. Daarna verloopt de jaarlijkse aangifte zonder verrassingen.