De eigenaar van de woning in Spanje is overleden: wie doet nu aangifte?

Het jaar van overlijden in twee stukken

De Spaanse belasting voor niet-ingezetenen werkt per eigenaar en per dag. Overlijdt de eigenaar in de loop van het jaar, dan ontstaan er voor dat jaar dus twee soorten aangiften:

1. Een aangifte op naam van de overledene, voor de periode van 1 januari tot de dag van overlijden. Die verplichting verdwijnt niet met het overlijden. In de praktijk zorgen de erfgenamen of hun vertegenwoordiger ervoor dat ze wordt ingediend en betaald.
2. Een aangifte per erfgenaam, vanaf de dag van overlijden, voor het deel van de woning dat hij erft.

Voorbeeld: de eigenaar van een huis met een kadastrale waarde van € 150.000, in een gemeente met 2 %, overlijdt op 31 maart 2026. Voor zijn laatste 90 dagen geldt: 150.000 × 2 % = € 3.000, × 90/365 = € 739,73 toegerekend inkomen, en € 140,55 belasting tegen 19 %. De resterende 275 dagen worden verdeeld over de erfgenamen volgens hun aandeel.

En de jaren daarvoor?

Kijk na of de overledene zijn Modelo 210 de afgelopen jaren heeft ingediend. Ontbreken er jaren, dan kan de Agencia Tributaria die nog vorderen: de verjaringstermijn is vier jaar. Openstaande belastingschulden van de overledene gaan in de regel mee met de nalatenschap. Een spontane regularisatie, met de bekende toeslag van 1 % plus 1 % per volle maand vertraging, is meestal goedkoper dan wachten op een brief. Wat dat kost, berekent u met de simulator voor late aangifte.

Ook belangrijk: was de woning verhuurd, dan moeten de huurinkomsten tot de overlijdensdatum nog aangegeven worden. Bewaar dus de verhuuroverzichten en facturen van dat jaar.

Praktisch: wat de erfgenamen nodig hebben

• de overlijdensakte en, voor de Spaanse notaris, een erfrechtverklaring of verklaring van erfrecht;
• een NIE voor elke erfgenaam;
• de kadastrale referentie en de laatste IBI-aanslag van de woning;
• de akte van verdeling, die bepaalt wie welk percentage krijgt.

De erfbelasting zelf (Modelo 650) is een aparte procedure met een eigen termijn van zes maanden. Lees daarvoor wat u moet aangeven na een erfenis.

Zodra de verdeling vastligt, is het eenvoudig: elke erfgenaam heeft een eigen jaarlijkse aangifte, op basis van zijn eigen fiscale woonplaats. Woont één erfgenaam in Zwitserland of het Verenigd Koninkrijk, dan betaalt hij 24 %, terwijl zijn broer in Utrecht 19 % betaalt over hetzelfde huis.